Władza biskupia jest "nieodłączną mocy do prawa Bożego. Stąd ma konstytucyjną niezależność, że papież nie może znieść lub zmienić"

Nie jest dozwolona konsekracja biskupa bez waznego mandatu papieskiego  (kanon 1013 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983, odpowiadajacy kanonowi  953 z KPK z 1917 r.).
Kto narusza to prawo poodlega ekskomunice “ latae sententiae zarezerwowanej Stolicy Swietej" (Kanon 1382 KPK/1983). "Latae sententix"oznacza  poniesienie kary przez sam fakt zaistnienia przestępstwa (ipso facto) dlatego tez, nie wymaga by ja oglaszac.


Stary Kodeks Prawa Kanonicznego  dla tego typu wykroczen przewidywal suspense ("ipso iure suspensi sunt, donec Sedes Apostolica eos dispensaverit" kanon 2370 KPK/ 1917).
Jest to dekret Swietego Oficjum z 9 sierpnia 1931 roku niewątpliwie ze względu na tragiczny rozwój Kościoła w Chińskiej Republice Ludowej ze kara ekskomuniki (ipso facto) specjalnie zarezerwowana Stolicy Apostolskiej, została wprowadzona po nielegalnej konsekracji biskupa
Kara ta zostala pozniej potwierdzona ze wzgledu na zaistniala sytuacje nielegalnych konsekracji biskupich w hiszpanskiej miejscowosci Palmar de Troya.(3)

Z drugiej strony, prawo kanoniczne jest dalekie od oceniania tylko przez zewnętrzne fakty.
Byłoby to sprzeczne z obecnym stanem prawnym, podejście nie bierze pod uwagę okoliczności osób lub subiektywnego nastawienia autora aktu.
W przypadku kary przewidzianej przy konsekracji biskupa bez mandatu papieskiego, jest wyraźna kara  latae sententiae  wg. Kanonu  1382  jak to widzielismy powyzej.

 Ale musimy również wziąć pod uwagę następujące zasady: " Nie ponosi jakiejkolwiek kary latae sententiae, jeżeli istnieje okoliczność łagodząca przewidziana przez prawo " (4).

Rozważmy dokładniej przepisy kanonów  1323 y 1324 del CIC/ 1983, ktore odpowiadaja kanonom 2205 §§ 2 i 3 KPK/ 1917.
 Badamy tu przypadek, gdy zagrożona aktem kary, konsekracja została dokonana w celu naprawy lub/i stanu konieczności. Cytujemy czesc  1323, 4ª KPK/ 1983:
§ 1. Sprawca przekroczenia nie jest wolny od kary, lecz kara przewidziana ustawą lub nakazem powinna być złagodzona lub zastąpiona pokutą, jeśli przestępstwo zostało popełnione:
&4° działał pod wpływem chociażby względnie tylko ciężkiej bojaźni albo z konieczności lub wskutek wielkiej niedogodności, jeśli czynność nie jest wewnętrznie zła ani nie powoduje szkody dusz; (4 bis).
Stary Kodeks Prawa Kanonicznego  jako esencje podaje to samo co kanon 2205&2


Co to jest stan koniecznosci ? Zacytujmy traktat Prawa Kanonicznego E. Eichmann i Kl. Morsdorf (5):

Stan koniecznosci (necessitas) jest pilna sytuacja zewnetrzna , (…) aby uniknąć niebezpieczeństwa Necessitas non habet legem: "Potrzeba, koniecznosc nie ma Prawa”
Moze tu chodzic o niebezpieczenstwo zagrozenia dobr duchowych lub zycia.

Faktem jest, i nie może być poważnie kwestionowane, że z powodu obecnej posoborowej, zwłaszcza formacji kapłanskiej, można zauważyć wielkie niebezpieczenstwo w "zagrożeniu dóbr duchowych", a dokładniej wiary, moralności, kultu Bożego.
Powstaje pytanie, czy i jak można zapobiec zagrożeniem duchowym. Nikt nie może zaprzeczyć, że środek (jeśli nie tylko), jest przebudzeniem powołań  i formacji seminaryjnej przyszlych kapłanow.
Więc nie jest dziwnym, iz w przypadku młodych ludzi padaja pytania, które z seminariów diecezjalnych jest "bardziej" zalecane, tzn. gdy szkodliwe "dostosowanie do świata" nie weszlo jeszcze do Seminarium, gdzie bedzie nauczana i praktykowana prawdziwa poboznosc i bedzie ona na pierwszym miejscu, gdzie Adoracja Chrystusa w Najswietszym Sakramencie Oltarza, bedzie stanowic centrum zycia kaplanskiego, w koncu, gdzie przyjmowanie Komuni Swietej na kleczaco i uzytek z sutanny znajda swoje wlasciwe miejsce.  
I odpowiedz brzmi: nie ma takiego!


To niewatpliwie pokazuje potrzebe stanu koniecznosci
Więc jeśli do wyleczenia tego stanu koniecznosci zostaja tworzone obok oficjalnych Semianriow, Seminaria gdzie jest wlasciwie prowadzona formacja kandydatow do kaplanstwa prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością jest to, iz nie będa oni dopuszczeni do uzyskania swiecen i nie beda mogli zostac kaplanami wedlug Kodeksu Prawa Kanonicznego &1013.
Jasnym jest to, iz chodzi tu o stan koniecznosci, ktory wyklucza jakąkolwiek karę:
W przeciwnym razie nie tylko nie osiagneliby studiow i formacji kaplanskiej, lecz co jeszcze gorsze, wierni zostaliby pozbawieni "dóbr duchowych",przez Prawodawcow (Kodeksu Prawa Kanonicznego), nakazujac zrezygnowanie z poslugi wyswieconych na kaplanow.


Dlatego ze rowniez i wierni znajduja sie w stanie koniecznosci!!